• سه شنبه،08 فروردین 1396
  • ورود
 
       
      • منبع خلق عظیم
        منبع خلق عظیم

        منبع خلق عظیم

        کد اطلاعیه: 3273947
        تاریخ ثبت: ۱۳۹۵/۰۹/۲۴
        تعداد بازدید:96

        اگر از شرح صدر و وسعت روح آن حضرت در میدان تدبیر امورخصوصی و عمومی تا سایر مظاهر برتری روحی و اخلاقی وی تأمل کنیم باید از توصیف کامل جوانب برتری آن حضرت در اخلاق، اظهار عجزوناتوانی نماییم.
        چراکه خداوند وی را خاتم پیامبران قرار داده و اینان کسانی هستند که در هر دو جنبه مادی و معنوی راهبر و سرآمد تمام انسانها بوده اند.
        امیرمؤمنان علی علیه السلام، برای نشان دادن عجز و ناتوانی انسان از توصیف کامل پیامبر، استدلال لطیفی را بیان کرده است.
        او می گوید: خداوند درقرآن می فرماید:(وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا(15)).
        "اگر نعمتهای خداوند را شمارش کنید، آنها را نتوانید جمع کرد.
        " درهمین حال خداوند در آیه دیگری می فرماید:(فَمَا مَتَاعُ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا فِی الآخِرَهِ إِلَّا قَلِیلٌ(16)).
        "بهره زندگی دنیا در آخرت جز اندکی نیست.
        " بنابراین، زندگی دنیا که نزد خداوند اندک است، احاطه بر آن وشمارش آن ممکن نیست پس چگونه می توان به خُلق و خوی پیامبر پی برد که خدای تعالی درباره اش گفته است: (وَإِنَّکَ لَعَلَی خُلُقٍ عَظِیمٍ(17))؛ "همانا تو دارای خوی بزرگ هستی.
        " خداوند خُلق پیامبر را صفت عظیم، توصیف فرموده است و هرگاه نتوان چیز اندک )نعمتهای دنیوی( را شمارش کرد پس چگونه می توان به شمارش چیزی که بزرگ است )خلق و خوی پیامبر( توانا شد؟!
        پیامبر صلی الله علیه وآله، دلیرترین و بردبارترین و عادلترین و پاکترین وبخشنده ترین مردمان بود.
        حتی یک درهم و دینار برای یک شب نزد اوباقی نمی ماند.
        او از همه مردم زاهدتر بود و ساده تر زندگی می کرد آن چنانکه کفش و جامه اش را به دست خویش وصله می کرد و در امورخانه همگام با دیگر افراد کمک وهمکاری می نمود.
        حیا و آزرم او از دیگران بیشتر بود.
        هیچ گاه در چهره کسی خیره نمی شد.
        از همه مردم آسان گیرتر بود.
        دعوت هر آزاده و بنده ای را اجابت می کرد.
        هدیه را می پذیرفت حتی اگر جرعه ای شیر بود و سعی می کرد آن را جبران کند و به دیگران بخوراند.
        هیچگاه دربرابر دعوت کنیز یاتهیدستی تکبر نمی ورزید و از آن با روی باز استقبال می کرد.
        آن حضرت به خاطر خدا، نه به خاطر خودش، خشمگین می شد و فرمان خدا را اجرا می کرد اگرچه به زیان خود یا یکی از یارانش تمام می شد.
        روزی یاران آن حضرت به وی پیشنهاد کردند از نیروی مشرکان دیگر علیه دشمنان مشرکش سود جوید امّا آن حضرت پیشنهاد آنان را رد کرد و فرمود: ما ازمشرکان یاری نمی جوییم.
        حال آنکه پیامبر در آن هنگام بسیار به کمک آنان نیاز داشت.
        آن حضرت از شدّت گرسنگی سنگ بر شکم می بست و هرگاه خوردنی فراهم می شد، هرچه می یافت می خورد و چیزی را بر نمی گرداند.
        خوراکش ساده بود.
        درحالی که تکیه داده بود، غذا نمی خورد.
        باتهیدستان هم سفره می شد و با فقرا مجالست می کرد.
        دانشمندان را گرامی می داشت و به هیچ کس جفا نمی کرد.
        از فعالیتهای اجتماعی پیامبر آن بود، که از بیمار، هرکس که بود و به هر نحو، عیادت می کرد و به تشییع جنازه مردگان می رفت.
        به تنهایی راه می رفت.
        هیچ گاه حَشَم و خَدَم برای خود نمی گرفت.
        هر مرکبی که حاضربود سوار می شد، چه اسب و چه استر و چه الاغ.
        گاه پابرهنه می رفت وگاهی با کفش.
        زمانی ردا دربر می کرد و گاهی بدون ردا و بدون عمامه و کلاه خارج می شد ولی وقتی راه می پیمود به نیرومندی می رفت نه باضعف و سستی.
        به هنگام رفتن، پاهایش را از زمین می کَند آنچنان که گویی از فراز به نشیب می آید.
        بوی خوش را بسیار دوست می داشت.
        او صاحب غلامان و کنیزان بود ولی هیچ گاه بر آنها برتری نمی جُست.
        وقتی را از دست نمی داد که درطاعت خداوند نباشد.
        با هرکس که دیدار می کرد، در سلام گفتن سبقت می جست.
        هرکس برای کاری در کنار او بود صبر می کرد تا وی جدا شود.
        به هریک ازیارانش که برمی خورد دستش را برای مصافحه دراز می کرد.
        و آن گاه دست او را می گرفت وانگشتانش را در انگشتان او فرو می برد و آنگاه دست دیگرش را بر روی دست او می نهاد.
        اگر به نماز ایستاده بود و کسی برای کاری نزد وی می آمد، نمازش رازودتر تمام می کرد و آنگاه رو به شخص کرده می گفت: آیا کاری داری؟وچون حاجت او را روا می کرد، دوباره به نماز می ایستاد.
        بیشتر به حالت تواضع می نشست.
        یعنی زانوانش را با دو دست بغل می کرد و تا آخر مجلس می نشست.
        هیچ گاه دیده نشد درمیان یارانش،پاهایش را دراز کند.
        بیشتر رو به قبله می نشست.
        هرکس را که بر وی وارد می شد گرامی می داشت و گاهی اوقات برای افرادی که از بستگان او هم نبودند، جامه اش را برای نشستن می گستراند.
        گلیم را زیر پای کسی می انداخت که بر وی وارد شده بود، و اگر آن فرد نمی پذیرفت آن قدر اصرار می کرد تا بپذیرد.

        هرکس به سخن پیامبر گوش می سپرد گمان می برد که وی در نظر پیامبرگرامی ترین مردمان است.
        تا آنجا که هرکس در محضر او می نشست ازچهره ونگاه مبارک پیامبر برخوردار می شد.
        برای احترام و گرامی داشت یارانش، آنان را به کنیه فرا می خواند،واگر کسی کنیه نداشت، آ ن حضرت خود کنیه ای برای او تعیین می کرد.
        در مورد زنان نیز اگر فرزندی داشتند آنها را به نام فرزندانشان می خواند وگرنه کنیه جدیدی برای آنها برمی گزید.
        حتی کودکان را نیز باکنیه صدا می زد.
        از دیگران به خشم دورتر و به خشنودی نزدیک تر و نسبت به مردم ازدیگران دلسوزتر و سودمندتر بود.
        هرگاه در مجلسی حاضر می شد می فرمود: "خداوندا پاک و منزهی وستایش تو راست.
        گواهی دهم که معبودی جز تو نیست.
        از تو آمرزش خواهم وبه سوی تو بازگشت می کنم".
        وقتی درمیان یارانش حضور می یافت، به درستی معلوم نبود که کدام یک از آنان حضرت محمد صلی الله علیه وآله است.
        زیرا خود را درمیان آنان جای می داد (جای ویژه ای برای خود تعیین نمی کرد).
        امّا بعداً چون تعدادملاقات کنندگان حضرت رو به افزایش رفت و واردان در پیش رویش می پرسیدند که کدامیک از شما محمد هستید؟ برای آن حضرت سکّویی گلین درست کردند.
        با این وجود آن حضرت بازهم می فرمود: من بنده ای بیش نیستم.
        پیامبر اسلام خداترس تر از همه بود.
        نسبت به خدا از همگان پروای بیشتری داشت.
        در شناخت خدا از همه داناتر و در طاعت خداوند از همه نیرومندتر ودر عبادت خدا شکیباتر و محبتش به خدا از دیگران بیشتر وزهدش از همه زیادتر بود.
        آنقدر به نماز می ایستاد که کف پاهایش ازکثرت نماز شکافته می شد.
        وقتی به نماز می ایستاد اشکهایش روان می شد.
        از صدای گریه وناله اش، زمینی که روی آن نماز می خواند می لرزید.
        گاه آنقدر روزه می گرفت که گفته می شد: دیگر افطار نمی کندوگاه نیز روزه نمی گرفت تا جایی که می گفتند: او دیگر روزه نمی گیرد.
        نظافت بدنش را رعایت می کرد جامه اش پاکیزه بود.
        موی سر و محاسنش را مرتب می کرد و شانه می زد.
        دندانهایش را مسواک می کرد و بوی خوش به کار می برد بطوری که از دور نیز بوی خوش او را درمی یافتند.
        شخصی که با وی همنشینی یا مصافحه کرده بود به نیکی شناخته می شد زیرا بوی خوش عطر پیامبر از وی نیز به مشام می رسید.

        آن حضرت، گرسنه را سیر می کرد و برهنه را می پوشانید پیاده را سوار می کرد و حاجتمندان را یاری می داد و بدهی بدهکاران را ادا می کرد.
        او دلیرترین مردم بود تا آن جا که امام علی علیه السلام فرمود: "اگر ما را درروز بدر مشاهده می کردید، می دیدید که ما به پیامبر، که نزدیکترین ازهمه ما به دشمن بود و با سختی تمام می جنگید، پناه می بردیم".
        و نیزهمان حضرت فرموده است: "هنگامی که شعله جنگ برافروخته می شدو دو گروه دست به کار نبرد می شدند ما به رسول خدا پناه می آوردیم.
        هیچکس از رسول خدا به دشمن نزدیکتر نبود".
        او از تمام مردم بخشنده تر و در گفتار راستگوتر و در پناه دادن وفادارتر بود.
        خلق و خویش از دیگران ملایم تر و نسبش پاک بود.
        هرکس که او را می دید تحت تأثیر هیبت آن حضرت واقع می شد.
        هرکس با او رفت و آمد می کرد، دوستش می داشت.
        چیزی از وی تقاضا نمی شدجز آن که آن را می بخشید.
        روزی مردی به نزدش آمد و چیزی درخواست کرد.
        پیامبر آنقدر به وی گوسفند بخشید که میان دو کوه را پر کرد.
        آن مرد به سوی قبیله اش بازگشت و گفت: اسلام آورید که محمد آنچنان می بخشد که گویی بیمی از تنگدستی ندارد.
        او هر منکری را زشت می انگاشت و به هر خوبی فرمان می داد.
        بالاخره آن که وی برای هر خوبی سرمشق، و برای هر فضلی نمونه،وبرای هر چیزی که انسان را در دو جهان سود می بخشید، راهبر بود.
        بر او و بر دودمانش برترین و پاکترین درودها و سلامها باد.
        در نقل خصلتهای پاک آن حضرت از کتاب "المعارف الاسلامیه" صفحات 48 تا74 بهره جستیم.

         

تلفن : 05132244206
فاکس : 05132244207
پست الکترونیک : planning@mashhad.ir

میدان شهدا،ساختمان توسعه شهرداری،طبقه چهارم

تلفن:روابط عمومی معاونت برنامه ریزی و توسعه  05138491451

آدرس :
   کلیه حقوق این سایت متعلق به شهرداری مشهد  و تامین و به روزرسانی محتوای توسط معاونت برنامه ریزی و توسعه شهرداری مشهد انجام میگردد
    طراحی و پشتیبانی فنی: سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری مشهد